Sunday, November 13, 2005

پاریس در آتش



ده روز پس از شورشهای خیابانی در پاریس من این را نوشتم. فکر میکردم که تا حالا یا پاریس آرام میشود یاصدای مردم دنیا (حد اقل در این وبلاگستان خودمون ) در میاید. اما پاریس همینطور میسوزد و ما خاموشیم.

بنا بر پیشنهاد و تشویق دوستان همان مطلبی را که ان روز نوشته بودم را این بار به فارسی مینوسم:

تصور کن که این تهران است نه پاریس که ده روز در آتش میسوزد و یک وزیر ایرانی بود که میگفت این "آشغال ها" باید "پاکسازی" بشوند. فکر میکنید رسانه های بین الملی همچنین سکوت میکردند؟ من خوب میدونم که چه سر و صدای بر پا میکردند. اگر این تهران بود که میسوخت صبح تا شب میشنیدیم که:

جوانان بر علیه رژیم ظالم ایران شورش کردند

واکنش و محکوميت گسترده جهانی در پی سخنان وزیر ایران

آمریکا و اسرائیل خواستار اخراج ایران از سازمان ملل متحده

رژیم اسلامی در آستانه ویرانی

بوش اعلام کرد از خواستهای مردم ایران براي دست يافتن به آزادی، دموکراسی و عدالت حمايت می کند

شورش جوانان نشانی از بی عدالتی و بی کاری در ایران


ولی نه خیر چون این پاریس است که میسوزد از این نوع واکنش ها خبری نیسست.

چرا؟